Porządek Mszy św.:

Dni powszednie
18:00
Niedziele i święta
9:00, 12:00
W lipcu i sierpniu
Msze św. o godz. 8.30 i 12.45
Sakrament pokuty:
w każdy pierwszy piątek miesiąca
na bieżąco przed każdą mszą

Relikwie Świętego Jana Pawła II w Dziwiszowie

Dnia 1 maja 2013 roku w II rocznicę beatyfikacji Jana Pawła II w parafii pw. św. Wawrzyńca w Dziwiszowie odbyła się uroczysta Msza św., podczas której wprowadzono relikwie już obecnie Świetego Jana Pawła II. Mszę św. celebrował ksiądz kanonik dr. Robert Dublański z parafii pw. Chrystusa Pana w Janowicach Wielkich w asyście proboszcza ks. Krzysztofa Słotwińskiego i ks. Krzysztofa Cipiora wywodzącego się z tejże parafii, a obecnie studiującego w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Podczas tej uroczystej Mszy św. zostało wygłoszone Słowo Boże przez ks. Roberta Dublańskiego poświęcone Świetemu Janowi Pawłowi II, następnie przeniesiono relikwie krwi Jana Pawła II do relikwiarium, gdzie nastąpiło jego poświecenie.
Jesteśmy wdzięczni i zaszczyceni jako parafianie, że możemy czcić w naszej parafii oprócz relikwii św. Siostry Faustyny, relikwie św. Jana Pawła II. Nie byłoby ich, gdyby nie starania księdza Proboszcza i ludzi dobrego serca, szczególnie podziękowania jako parafianie kierujemy do następujących osób:

  • - członkom Wspólnoty „Żywego Różańca” z Dziwiszowa, które ufundowały relikwiarz,
  • - Państwu Elżbiecie i Andrzejowi Jarosz, fundatorom obrazu św. Jana Pawła II i relikwiarium,
  • - Pani Mariannie Królikowskiej za namalowanie obrazu św. Jana Pawła Ii,
  • - Panu Bolesławowi Rycek za wyrzeźbienie w drewnie relikwiarium,
  • - Panu Stanisławowi Kaczmarczyk za poświęcony czas na wyjazd do Krakowa po relikwie z ks. Krzysztofem Słotwińskim.






















Relikwie św. Fustyny w Dziwiszowie

Urodziła się 25 sierpnia 1905 roku we wsi Głogowiec jako trzecie spośród dziesięciorga dzieci w rodzinie Stanisława i Marianny Kowalskich. Dwa dni później na chrzcie świętym w kościele parafialnym w Świnicach Warckich otrzymała imię Helena. W wieku 9 lat przystąpiła do pierwszej Komunii świętej. Do szkoły chodziła niecałe trzy lata, a potem poszła na służbę do zamożnych rodzin w Aleksandrowie Łódzkim i Łodzi. Od siódmego roku życia odczuwała wezwanie do służby Bożej, ale rodzice nie wyrażali zgody na jej wstąpienie do klasztoru. Przynaglona jednak wizją cierpiącego Chrystusa, w lipcu 1924 roku wyjechała do Warszawy, by szukać miejsca w klasztorze. Przez rok pracowała jeszcze jako pomoc domowa, by zarobić na skromny posag. 1 sierpnia 1925 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie przy ul. Żytniej. W tym Zgromadzeniu przeżyła 13 lat przebywając w wielu domach, najdłużej w Krakowie, Warszawie, Płocku i Wilnie, pełniąc obowiązki kucharki, sprzedawczyni w sklepie z pieczywem, ogrodniczki i furtianki. Chorowała na gruźlicę płuc i przewodu pokarmowego, dlatego ponad 8 miesięcy spędziła w szpitalu na Prądniku w Krakowie. Większe cierpienia od tych, które niosła gruźlica, znosiła jako dobrowolna ofiara za grzeszników i apostołka Bożego Miłosierdzia. Doświadczyła też wielu nadzwyczajnych łask: objawień, ekstaz, daru bilokacji, ukrytych stygmatów, czytania w duszach ludzkich, mistycznych zrękowin i zaślubin.

Zasadniczym zadaniem Siostry Faustyny było przekazanie Kościołowi i światu orędzia Miłosierdzia, które jest przypomnieniem biblijnej prawdy o miłości miłosiernej Boga do każdego człowieka, wezwaniem do zawierzenia Mu swego życia i czynnej miłości wobec bliźnich. Jezus nie tylko ukazał jej głębię swego miłosierdzia, ale także przekazał nowe formy kultu: obraz z podpisem Jezu, ufam Tobie, święto Miłosierdzia, Koronkę do Miłosierdzia Bożego i modlitwę w chwili Jego konania na krzyżu, zwaną Godziną Miłosierdzia. Do każdej z nich, a także do głoszenia orędzia Miłosierdzia przywiązał wielkie obietnice pod warunkiem troski o postawę zaufania Bogu, czyli pełnienia Jego woli, oraz świadczenia miłosierdzia bliźnim. Siostra Faustyna zmarła 5 października 1938 roku w klasztorze w Krakowie-Łagiewnikach mając zaledwie 33 lata. Z jej charyzmatu i doświadczenia mistycznego zrodził się Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia, który kontynuuje jej misję, głosząc światu orędzie Miłosierdzia poprzez świadectwo życia, czyny, słowa i modlitwę. 18 kwietnia 1993 roku Ojciec Święty Jan Paweł II wyniósł ją do chwały ołtarzy, a 30 kwietnia 2000 roku zaliczył do grona świętych Kościoła. Jej relikwie znajdują się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.

Na zdięciach widać relikwie św. Fastyny z naszego kościoła

Strona główna